دستیار تغذیه
اسکنر برچسبی که به یک پرسش پاسخ می‌دهد — آیا می‌توانم این را بخورم — برای کسانی که محدودیت غذایی مشخصی دارند.
مسئله
اپ‌های تغذیه از کاربر می‌خواهند غذا ثبت کند. کسی که محدودیت غذایی واقعی دارد دفترچه نمی‌خواهد؛ بله یا خیر می‌خواهد درباره بسته‌ای که در دست دارد، در زمانی که یک برچسب قفسه خوانده می‌شود.
زمینه
اپ موجود جریان ثبت غذا با نگهداشت هفتگی ۱۲٪ داشت. مصاحبه‌ها نشان داد کار واقعی پیش از خرید است، نه بعد از وعده.
رویکرد
دوربین را به برچسب بگیر، در برابر محدودیت ذخیره‌شده کاربر حکم بگیر. ثبت غذا به محصول جانبی اختیاری تبدیل شد، نه بهای ورود.
نقش من
آنبوردینگ مبتنی بر ثبت را حذف کردم، تعامل تک‌حکمی را تعریف کردم، و کف دقتی را تعیین کردم که زیر آن به‌جای حکم، خود برچسب نمایش داده می‌شود.
چطور کار کردم
دفتر تصمیم‌ها
تصمیم‌هایی که مالکشان بودم، گزینه‌ای که رد کردم، و هزینه‌ای که برای هرکدام پذیرفتم.
نمایش «ناخوانا» به‌جای حکم کم‌اطمینان
حذف ثبت غذا از آنبوردینگ
سه حالت، بدون امتیاز عددی
چه چیزی تغییر کرد
نتیجه
خروجی‌هایی که تولید کردم
چه چیزی را متفاوت انجام می‌دادم
لحظه راهروی فروشگاه را کامل اعتبارسنجی کردیم و لحظه خرید تکراری را اصلاً. کاربران هفتگی همان محصولات را اسکن می‌کنند؛ حافظه حکم‌های پیشین باید در همان نسخه اول می‌بود.