مسیریابی ۵۰۰ تحویل روزانه بدون تیم مسیریابی
مدل محدودیت‌ها پشت سرویس تحویل روز بعد در مقیاس ملی.
در این صفحه
تحویل روز بعد در وهله اول مسئله مسیریابی نیست. مسئله وعده است: تصمیم می‌گیرید چه چیزی را وعده می‌دهید، و مسیریابی چیزی است که آن وعده را در برخورد با ترافیک زنده نگه می‌دارد.
محدودیتی که کسی نمی‌نویسد
هر گفت‌وگوی مسیریابی با مسافت و ظرفیت خودرو شروع می‌شود. محدودیتی که واقعاً برنامه‌های ما را شکست، آشنایی پیک با محله بود — مسیری که روی نقشه بهینه است، برای کسی که هرگز در آن محله کار نکرده کند است.
- آشنایی پیک با محله
- پنجره دسترسی ساختمان، نه فقط پنجره تحویل
- در دسترس بودن گیرنده بر حسب ساعت روز
- ظرفیت خودرو، آخرین و کم‌اثرترین قید
دست از بهینه‌سازی مسیر برداشتیم و شروع کردیم به بهینه‌سازی اینکه چه کسی کدام محله را بگیرد.
توالی بر بهینه‌سازی می‌چربد
ثابت نگه‌داشتن پیک روی محله و بهینه‌سازی توالی درون آن، با اختلاف زیادی از تخصیص روزانه سراسری بهتر عمل کرد، چون آشنایی انباشته می‌شود و تخصیص مجدد هر صبح آن را صفر می‌کند.
درس این ماجرا از لجستیک فراتر می‌رود: وقتی انسانی در حلقه سامانه هست، زمینه انباشته او یک دارایی در ترازنامه است، و جابه‌جایی مداوم تخصیص‌ها هر دوره آن را می‌سوزاند.